Budizm M.Ö.563-483 yılları arasında yaşamış olan Hint Prensi Siddhartha’nın (Daha sonra kendisine Gautama denilmiştir) öğretilerine dayanır.Sakya’ların Gautama klanına mensup olan prens daha sonra da Gautama Buddha olarak adlandırılmıştır.(Buddha Aydınlanmış Kişi Demektir).M.Ö 3. yüzyılda krallık yapmış olan Magadha hükümdarı Asoka Budizmi yayan kişidir.İlk defa hayatında bir hasta adam,bir yaşlı adam,bir kutsal adam ve ölü adam gördükten sonra altı yıl gayesiz dolaştı ve sonra bir ağacın altında 49 gün düşünceye  daldı. Bunun sonucu nirvana denen aydınlığa kavuştu ve 80 yaşında ölünceye kadar Bihar’da insan ruhunun nasıl kurtulacağı hakkında öğretilerde bulundu. Gautama ‘nın öğretileri bir bakıma ilk Hinduzimin protestosu niteliğindedir.Bu öğretilerin 4 ana unsuru vardır.Bunlara asıl gerçekler denilmektedir.
1. İnsan bir hayattan öbürüne geçerken ısdırap çeker
2. Istırabın kaynağı arzulardır..Zevk Arzusu ,Mal Arzusu,Acıdan Kurtulma Arzusu
3. Bu ıstırabdan kurtulmanın yolu,insanın kendide dahil herşeyden vazgeçmesidir.
4. Vazgeçmenin yoluda doğru olmaktır.
Budizm bir Tanrı tanımaz.Onun için ilahi yargılama ve kurtarıcı Mesih beklemez.Kalabalık Budist rahib ve Rahibe toplulukları evlenemezler,Şiddete başvurmazlar,fakirlik içinde yaşarlar ve et yemezler.Budizm Hindistan’da olduğu kadar Çin , Japonya , ve Hindiçin’inde de yaygındır.